OLED - nowa technologia dla telewizorów

  Surowcem do produkcji świecących diod organicznych jest polimer, znany już wcześniej jako surowiec do wyroby opakowań foliowych i innych tworzyw. Umieszczając polimer przewodzący pomiędzy dwoma elektrodami na których jest różnica potencjałów uzyskujemy przepływ prądu oraz towarzyszące mu promieniowanie widzialne.
Podobnie jak w nieorganicznych półprzewodnikach tak i wewnątrz warstwy z polimeru, od katody do anody może płynąć prąd tylko w jednym kierunku. W kierunku przeciwnym do ruchu elektronów poruszają się dziury, zderzenia tych cząstek wywołują emisję promieniowania świetlnego.
Gdy zmienimy polaryzację napięcia to dioda organiczna przestaje świecić.
Aby uzyskać wyraźny efekt świecenia na katody wykorzystuje się aluminium lub wapń które maja dobre właściwości emisyjne na styku z polimerem oraz dobrze odbijają światło. Anoda musi być przeźroczysta, więc stosuje się tu Indiumtinoxid.
Sama produkcja OLED nie jest tak bardzo skomplikowana jak LCD. Tu kolejne warstwy nanosi się tak jakby się je drukowało. Główny problem to uzyskanie dużego zagęszczenia miniaturowych diod świecących. Na pojedynczy piksel składają się trzy lub cztery subpiksela w kolorach podstawowych oraz białym. Ekran uzyskany z diod świecących jest bardzo cienki, około 3 mm i elastyczny.
Głównym problemem jest trwałość OLED, najniższą maja diody organiczne, świecące w kolorze niebieskim. Ich trwałość to zaledwie 5000 godzin. Problem ten rozwiązano w zmodyfikowanej technologii PLED gdzie kolor niebieski otrzymuje się pośrednio z mieszania kolorów z bielą. Trwałość ekranu PLED szacuje się na 198000 godzin.

  Diody organiczne to najefektywniejsze źródło światła. Dostępne są już wszystkie kolory i można uzyskać pełną gamę barw wiernie odtwarzającą naturalne kolory.
Jakości świecenia nie można nawet porównać ze sztucznymi barwami na ekranach LCD. Nie ma tu filtrów ograniczających świecenie. Nie ma problemów z czernią, przy ciemnym ekranie dioda po prostu przestaje świecić i nie pobiera wtedy prądu. Zapewnia to zakres kontrastu w stosunku 1000000:1 Brak polaryzatorów oznacza szeroki kąt widzenia praktycznie do 180 stopni. Wyświetlacze maja niezwykle krótki czas reakcji, poniżej 0,01 sekundy, czyli świetnie nadają się do wyświetlania dynamicznych obrazów, bez efektu smug i rozmycia.
Zastosowanie technologii cienkowarstwowej obniża koszty produkcji oraz koszty eksploatacji, bo wyświetlacz OLED pobiera najmniej prądu ze znanych dotychczas ekranów. Nic nie stoi na przeszkodzie aby produkować cienkie i elastyczne ekrany, np. do umieszczenia na odzieży.

Wady ekranów OLED

  Istotna wada to trwałość, największym wrogiem OLED jest wilgoć. Niewielka ilość wody łatwo może uszkodzić ekran z diodami organicznymi. Aby korzystać z ekranów OLED trzeba zapewnić im hermetyczną obudowę, co komplikuje proces produkcji, a w użytkowaniu zwiększa ryzyko mechanicznego uszkodzenia.
Choć technologia produkcji wydaje się prostsza od LCD i plazmy to jest to jeszcze nowość, nie do końca przetestowana, więc trzeba jeszcze poczekać, aż pojawi się w masowej produkcji.
Zagrożeniem dla OLED jest zarówno stale obniżająca koszty technologia LCD jak i przygotowywana jeszcze nowsza technologia laserowa.
Faktyczną przeszkodą do ekspansji OLED są koszty korzystania z praw patentowych. Prawdopodobnie firmy czekają, aż patenty wygasną, a do tego czasu bum na rynku wykorzystają dotychczasowe techniki LCD, PDP ze stale udoskonalana technologią HDTV.